నాగన్న… ఆ స్వరంలో భాస్వరం ఉంది. కోట్లాది గుండె మంటల పాటై కొత్త బాటకు దివిటీగా మారుతుంది. అవును.. అరుణోదయ నాగన్న గాత్రం విన్న ఎవరికైనా ఇలాంటి భావనే కలుగుతుంది. చాలామంది పాడతారు. కొందరు మాత్రమే హృదయంతో పాడతారు. ఆ హృదయానికి ఓ పంథా ఉంటే.. ఆ పంథా బడుగుల బ్రతుకులను బాగు చేస్తుంది అనే నమ్మకాన్ని నింపుకున్నదైతే.. ఆ గొంతు పెనుమంటల వెలుగై వికసిస్తుంది. అలాంటి పంథాలోనే అమరుల చరిత్రతో మొలకెత్తిన నాగన్న గళం సైతం యాభైయేళ్లుగా ఇదే చేస్తుంది. ఆరున్నరొక్క రాగంలో కూడా అద్భుతమైన గమకాలు పలికిస్తూ.. సందర్భానుసారంగా ఆ గాత్రం చేసే మాయలకు మైమరచిపోతాం.
‘నూతన ప్రజాస్వామ్య’ఉద్యమ నావకు పాటల చుక్కానిగా మారి అర్థశతాబ్ధానికి పైగా అరుణోదయపు కళల్లో కలికితురాయిలా వెలుగిన ఎర్రబావుటా నాగన్న. అన్నల కోసం పాడినా.. అమ్మల కోసం పాడినా.. గొంతుతో ఉర్రూతలూపడం.. నడి కదనరంగంలో కత్తి తిప్పుతున్న యోధునిలా కొత్త ప్రజాస్వామ్యం కోసం ఉరకలెత్తి పాడటమూ తెలిసిన గానయోధుడు నాగన్న. వీటన్నిటికీ మించి నాటి నుంచి నేటి వరకూ ఎంతో నిబద్ధత కలిగిన నిఖార్సైన కమ్యూనిస్ట్. ఈ కారణంగానే నేను ఆ పార్టీ సభ్యుడిని, సానుభూతి పరుడునీ కాకపోయినా నాగన్నకు వీరాభిమానిగా మారాను. ఆయన పాట వింటే తెలియకుండానే మైమరచిపోతాను.
నాలుగు పాటలు పాడి.. నలుగురు చప్పట్లు కొట్టగానే నా అంత కళాకారుడు లేడు అని విర్రవీగే సమాజాన్ని చూస్తోన్న మనకు.. ఐదుదశాబ్ధాలకు పైగా అంతులేని పోరాటాలకు పాటగా నిలిచిన నాగన్న నిబద్ధత గురించి ఎంత చెప్పుకున్నా తక్కువే. నిజమైన కమ్యూనిస్ట్ లను అత్యంత తక్కువగా చూస్తోన్న కాలం ఇది. ఈ కాలంలోనే ఆయన మరణించడం.. అత్యంత విషాదకరమైనదే. అయితేనే జీవితాంతం నమ్మిన జెండాను మోసిన ధీశాలి నాగన్నకు లాల్ సలామ్ చెబుతూ జోహార్ నాగన్న.